fotoshoot en interview in het blad Zwanger

Uitwaaien!

Na een vermoeiende ochtend op het stadhuis te Leiden waar wederom werd bewezen dat de Nederlandse bureaucratie minstens zo amateuristisch is als de Keniaanse was het tijd om even lekker uit waaien! Even lekker niet denken aan een ambtenaar die een dossier terzijde legt, omdat hij iets niet begrijpt en denkt dat door geen enkele actie te ondernemen (en vooral geen contact met ons op te nemen) spontaan het probleem wordt opgelost. Ook even lekker niet denken aan de IND die niet mijn suggestie overnam om alle fouten in Esther’s registratie in hun systeem te verbeteren zo danig dat de verschillende instanties minder langs elkaar heen zouden werken. En ook zeker niet denken aan alle discussies met andere instanties die die fouten hebben opgeleverd. Verder niet denken aan het gemak wat een BSN-nummer zou kunnen opleveren als je die kleine meid probeert toe te voegen aan je verzekeringen en andere diensten die je afneemt. Ook niet even stiekem denken aan een utopia waarin mensen en organisaties langer kunnen denken dan hun neus lang is en waarin ze getraind zijn en dus begrijpen welk radertje in welk proces ze zijn. Maar als politieke partijen of lobbyisten nog suggesties zoeken voor bezuinigingsmaatregelen door het nieuwe kabinet, dan kunnen ze contact met me opnemen…

Wat gewoon veel beter is: Lekker gaan uitwaaien op het strand met je wolk van een adoptiedochter! Dan ben je alles weer kwijt…

Lopen we in Katwijk het strand op, staat er een bord “Verboden voor Honden”. Het moet toch niet gekker worden. Gelukkig waren er nog een paar honderd anderen die dit 11e Katwijkse gebod negeerden. Ze mogen in Katwijk blij zijn dat er überhaupt mensen (al dan niet met hond) langs willen komen…

Aankomstfeestje Esther: Bedankt!

Vanmiddag hadden we het aankomstfeestje voor Esther. In een helder moment hadden we besloten dat we geen zin hadden in een huis vol ooms, tantes, neven, nichten, vrienden en kennissen en de horde bijbehorende kinders, maar dat we alles uit zouden besteden. Dat was een goede keuze, want het was een gekkenhuis vanmiddag in het Oude Gemeentehuis te Schipluiden. Voor ons een bijzondere plek, omdat we in dezelfde zaal ook zijn getrouwd, maar nu in een geheel andere setting: veel jonge ouders met vele baby’s, peuters en kleuters. Er is veel veranderd de afgelopen 5 jaar…

Esther stond natuurlijk in het middelpunt van de belangstelling en dat is een rol die haar prima bevalt. Cadeautjes werden gretig in ontvangst genomen en alsof ze ze al jaren kende, speelde ze met de andere kindjes. Dat er ruim 80 man aanwezig was met bijhorend geroezemoes en drukte leek haar niet te deren. Rivka ook niet overigens.

Wat ik zelf wel grappig vond, was dat zoveel mensen de blog actief hebben gevolgd, dat ze eigenlijk alles al weten van ons over de afgelopen 7 maanden, maar wij niks van hen.

Er was ruim gehoor gegeven aan ons verzoek om het Kibagare Good News Centre te steunen. De teller staat nu op maar liefst 1100 euro! Namens de Stichting Good News Centres Kenya heel erg bedankt voor dit geweldige bedrag!

In het koude kikkerlandje!

Na een toch wel lange dagvlucht (voor de peuterdames) zijn we maandagmiddag weer aangekomen in het koude, maar mooie Nederland! Familie en vrienden stonden klaar met spandoeken. Esther speelde verder- alsof ze nooit maandenlang van haar neefje/nichtjes gescheiden was en we aten met zijn allen lekker thuis een vette snack! Heerlijk om weer thuis in je eigen huis te zijn, vertrouwd en fijn!

De dagen erop was de kou wel wennen voor Esther (dik ingepakt in de buggy, weigeren te lopen in die kou..) Maar verder gaat alles ok. We merken wel dat  veel drukte en veel bezoek nog teveel voor Esther zijn- dus doen we het de komende weken rustig aan.

Foto’s zijn al bij de wolfjes te zien (www.dedriewolfjes.blogspot.com). We zijn nog te druk met uitpakken, regelen, bijkomen etc om uitgebreid te schrijven/ blog te maken. Die houden jullie te goed..

Esther heeft een paspoort – 1 maart komen we eraan!!!

Esther heeft nu haar eigen Keniaanse paspoort met een heus visum voor Nederland/Schengen erin! Dit houdt dus in dat niets ons meer in de weg staat om uit Kenia te vertrekken! In Nederland begint het papiercircus dan weer helemaal opnieuw om Esther te laten naturaliseren. Het blijft lachwekkend om te zien hoe al deze instanties die allemaal hetzelfde beleid uitvoeren al langs elkaar heen werkend zichzelf verschrikkelijk goed en belangrijk vinden. De oogkleppen zullen goed worden verkocht in een dergelijke omgeving. Ik ben benieuwd of we bij de IND een anti-bureaucratie ideeënbus aantreffen.

Zoals al geschreven, worden we deze laatste dagen behoorlijk geleefd. We sjezen van ambassade naar school naar etentje naar laatste winkel-dingen/spullen weggeven (zoals bijv. de fiets aan het maisvrouwtje bij ons op de hoek) en huis inpakken etc.

Ik heb na ruim twee maanden eindelijk de resultaten van mijn theologie-bijvakken teruggekregen (met trots) : drie 10-en, een 8,5 en een 7!

We hadden een afscheidsetentje met onze advocaat en Hanneke & Kornell. Hij heeft ons super erdoorheen geloodst dus dat was wel een gezellige lunch waard!

Verder is het aankomstkaartje van Esther ook klaar- en zijn we heel trots op het drukkerijtje gerund door straatkinderen in (sloppenwijk) Kawangware en de lieve kralen-rijg- mevrouwtjes (de Powerwomen) in (sloppenwijk) Kibera. Binnenkort kunnen jullie het resultaat in je brievenbus verwachten of op de website zien.

As maandag komen we met KL 4140 om  15.20 aan op Nederlandse bodem! Wie wil, mag komen- we drinken dan een kop koffie op het vliegveld. Schrijven jullie ook zondagmiddag 14 maart in jullie agenda voor Esthers aankomstfeestje? (oude gemeentehuis Schipluiden)

TOT ZIENS !!

De laatste dingen, uitjes en afspraken

Sinds vorige week zijn we met 1 been al richting Nederland, maar 1 been nog in Kenia. Het voelt gek om binnenkort afscheid te nemen van dit mooie land, ons dierbare Good News Center, de lieve Kenianen en de leuke groep adoptie-ouders.

Op de valreep hebben we nog bezoek: Mijke en Debbie uit Nederland! Elk weekend komen ze van hun reisjes even langs en zo konden ze gelukkig ook vorige week op ons succesvolle court-feestje komen! Dat maakte het wel extra bijzonder!
Rivka en Esther vinden het weer heerlijk met de logees en Mijke dolt al dat ze Rivka gaat adopteren; zoveel hangt ze in/ aan haar. Vorig weekend konden ze nog meegenieten met een echte keniaanse lunch- Juut had haar studievriendinnen op bezoek. We hebben met zijn allen traditioneel gekookt en als afsluiter zong Laureen nog een waanzinnig mooi a capella spiritual (bibbers en tranen, zo mooi). Volgende week gaan we met zijn allen nog een paar dagen kamperen in Naivasha.

In de tussentijd hebben we allerlei leuke etentjes en uitjes. Zo werden we vandaag uitgenodigd door onze Keniaanse buren om mee te gaan naar hun kerk (7e dag adventisten)- die duurt dus de hele zaterdag! Gelukkig wel met weer een ruime Keniaanse lunch ed. Dit keer hingen onze meiden in de buurkinderen en buuv- en buum. Het is voor ons soms wel raar, of zelfs moeilijk, te zien dat Esther zo goed bij ze past- qua kleur. En dat wij haar dan binnenkort mee gaan nemen naar dat blanke en koude kikkerland..

Ook qua vrijwilligerswerk valt het ons moeilijk dit mooie centrum, de zusters en de studenten achter te laten. Gelukkig kunnen we bij de Nederlandse stichting ervan ook ons steentje bijdragen. We hopen in Kenia weer nieuwe adoptie-ouders enthousiast te maken om het stokje aan over te dragen.

Morgen hebben we ook nog een bijzondere ontmoeting in het vooruitzicht: we hebben een internationaal gezelschap (Fins, Zweeds, Iers en wijzelf) van 4 adoptie-ouders van Esthers kindertehuis/kamergenootjes uit Rehema. Met twee ervan is ze uit hetzelfde ziekenhuis gekomen en heeft ze een jaar op dezelfde kamer gelegen, gespeeld en is samen opgegroeid. Hopelijk kunnen we ook met hen contact houden- zij het verspreid over de wereld..

In de komende 2 weken gaan we nog kijken of we wat meer over Esthers achtergrond kunnen achterhalen, hebben we nog veel meer gezellige etentjes, hopelijk nog wat succesvolle court-feestjes mee te pikken (afgelopen vrijdag deden we met Rob & Wendy maar een oppep/ opvrolijk alternatief vanwege hun 2e court die niet doorging- de drank vloeide alsnog rijkelijk, de kinderen hadden het super naar hun zin-zie foto). Verder zijn we onze spullen aan het sorteren en weggeven. Dit kwam goed uit want bij het GNC waren 10 hutjes afgebrand, dus ons speelgoed en kinderkleding kwam goed van pas. Echt verschrikkelijk voor die mensen- die toch al bijna niets hebben..

Met Rivka gaat het iedere dag weer wat beter. Ze zit nog flink onder de pijnstillers (verslaafd zeg maar), maar ze heeft alweer iets minder pijn, is weer wat actiever en slaapt ‘s nachts weer beter.

Bedankt!

Allemaal heel erg bedankt voor de vele felicitaties via de telefoon, sms, skype, deze blog, facebook, hyves, linkedin en wat al niet meer! Wij genieten hier nog lekker even na. We hebben gisteren samen met de andere adoptiestellen die goed nieuws hadden gehad een feestje gegeven, was erg geslaagd (zie foto). Een mooie afsluiting van deze heerlijke dag.