Het einde in zicht – terug naar Lagos – deels naar huis

Deze week is snel voorbij gegaan vanwege alle uitstapjes, de terugreis naar Lagos en het opsplitsen van de familie. Oshogbo is een gemoedelijk stadje, waar toevallig in het bos nog oude (en gerestaureerde) Yoruba beelden van de goden staan. Waanzinnig mooi, zoals je in de vorige post kunt zien. We zijn nu, meer landinwaarts, een nog grote bezienswaardigheid dan in het vorige stadje. Bij het hotel zit een klein zwembadje waar we elke middag even een plons maken. Als de drie kinderen dan op de rand van het zwembad tegelijkertijd erin springen, hebben we een groot publiek (schoonmakers, obers, metselaars, hotelgasten etc).

Naast het uitstapje van het bos hebben we onze Nigeriaanse vriend Philip ontmoet, die we nog uit Kenia kennen en zijn we ook een dag naar een waterval geweest. De weg erheen is net zo leuk als de bestemming. De omgeving is erg heuvelachtig en groen- heel anders dan het droge Kenia dat wij gewend waren van Afrika. Het is lekker om weer eens in de natuur te lopen naar de waterval. Wat wel jammer is dat het concept vuilnisbak in dit land nog niet is doorgekomen en het met name bij de waterval een grote rotzooi is. Esther was met afstand de stoerste en ging lekker douchen onder de waterval!

Onderweg zie je ook minder leuke dingen: een ernstig ongeluk met busjes en trucks, met de verbrande mensen nog in de auto… Gelukkig zagen de kinderen het niet goed en zijn we maar gauw doorgereden.

Buiten Lagos heerst er een groot brandstof tekort. Hierdoor is maar 1 op de 20 tankstations open, en waar er nog benzine is, staan grote rijen. Brandstof wordt gerantsoeneerd en brommerchauffeurs vechten om een plekje. Onze eigen chauffeur moest op de dag van ons vertrek van 5.30 tot 9.00 wachten tot hij aan de beurt was voor een volle tank benzine.. De reden voor het tekort is dat de aanvoer van olie uit het buitenland niet lekker loopt. Nigeria is het op vijf na grootste olieproducerende land ter wereld en zit zo vast in de wurgcontracten met de Shells van deze wereld (gesloten door de corrupte politici) dat het olie voor eigen gebruik in moet voeren. En dat vinden 160 miljoen Nigerianen dan weer okay. Ze bestormen in ieder geval niet de regering.

We hebben nog wat galerietjes bezocht en wat lokale kunst gekocht. De kinderen vonden het maar niets en gingen liever buiten schommelen. Het leukst was het bezoek aan het huis annex galerie van Jimoh Buriamoh die heel veel werken door zijn hele huis had hangen. Hij was er zelf ook en liet ons alles zien. Zijn werk gaat de hele wereld over en hangt ook in de bekendere musea. Als je zijn werk vergelijkt met wat we verder hebben gezien, dan is dat toch het verschil tussen de Champions League en zaterdag hoofdklasse: zichtbaar. Zijn website is hier te vinden. Daar zullen we het mee moeten doen, zijn werk was een paar categorieën boven ons budget.

Esther heeft ook nog nieuwe extensions in haar haar gekregen. We hebben dus weer een heel nieuw meisje. Het kostte wel 3 uur stilzitten bij de kapster… Dat duurde Haiko in elk geval te lang en hij ging nog even een rondje over de plaatselijke markt. Mocht iemand nog op zoek zijn naar afgehakte kattenhoofden of geplette egels: ga naar de markt in Oshogbo: ruime keus in alle kleuren en maten. Rare jongens, die Nigerianen…

Sinds woensdagmiddag zijn we weer terug in Lagos in een super sjiek boutique hotel. Het is maar voor 2 nachten, want het is natuurlijk giga-duur in Lagos. Het zijn de laatste dagen met ons complete gezin: We hebben de knoop doorgehakt dat Haiko teruggaat en Rivka meeneemt. Zij komen dus as zaterdagochtend vroeg op Schiphol aan. Na 7 weken moet er weer geld verdiend worden en Rivka mist haar klas en de regelmaat van school. Judith verkast naar een goedkoper hotelletje in Lagos met Es en Timothy. We zijn benieuwd hoe Timothy op de gezinsuitdunning zal reageren, ook al is het maar van korte duur. Ter voorbereiding van Timothy’s vertrek naar Nederland zijn we al wel met hem filmpjes aan het kijken van ons huis en onze huisdieren. Hij is, typisch Nigeriaans, heel bang voor dieren, dus daar maken we al grapjes over. Zo schrok hij zich dood in het huis van Jimoh Buraimoh toen daar in het donker een porseleinen beeld van een groot luipaard lag.

De verwachting is dat we begin volgende week het paspoort kunnen aan laten maken en eind van die week in Abuja zitten voor het visum (en dan zsm naar HUIS!). Maar eerst zien en dan geloven, haha- er is niets vanzelfsprekend in Nigeria! Daarom genieten we nu het nog kan van de gezamenlijke gezinsmomenten, plonzen we voor het laatst in het zwembad en gaan we lekker uit eten. De laatste week Lagos is aangebroken, het einde is in zicht!

Advertisements

4 thoughts on “Het einde in zicht – terug naar Lagos – deels naar huis

  1. Hier heel wat bij te lezen , van jullie reis naar Nigeria , maar wat een mooi mannetje
    Hopelijk mogen jullie ook gauw naar huis , maar zoals ik zie is het nog wel genieten

    Gr Anneke
    mama van Jonathan en Abigaïl

  2. Hoi Judith, Haiko en kids,

    Hopelijk kunnen jullie snel met zijn allen weer voet op Nederlandse bodem zetten. Wat een pracht gezinnetje hebben jullie! Geniet nog van de laatste week (ook al is het wel gescheiden), want voor je het weet is het weer voorbij!!

    Tot gauw,
    Rob, Wendy, Valery en Aubrey

Laat een bericht achter...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s