6 weken in Nigeria! Op naar Oshogbo

Na 2 weken Ijebu-Ode is het tijd voor wat anders. We vertrekken morgen naar Oshogbo, waar een national (sacred) forest en kunstgalerieën de bezienswaardigheden zijn. Vandaag zijn we precies 6 weken in Nigeria; we zijn dus ruim over de helft- maar hoe lang het nog duurt? Geen idee. We hebben regelmatig contact met de organisatie over hoe het gaat en wat de verwachting is voor de procedure. Omdat alles nog even op zich laat wachten, mogen we verder reizen naar Oshogbo. Daar staan in het bos allemaal beeldhouwwerken van de Yorubo goden, herstelde en nieuw gemaakte. De organisatie denkt of hoopt dat we volgende week Timothy’s paspoort kunnen laten maken. Maar of alle papieren al compleet zijn, weten we niet. Het paspoort kunnen we na een aantal dagen of een week ophalen en daarna kunnen we voor de laatste procedure-stap naar Abuja voor het Nederlandse visum van Timothy. Dus vermoedelijk duurt het vanaf nu nog minimaal 2 weken, maar misschien nog wel 3-4 weken voordat Timothy zijn eerste stap op Nederlandse grond zet. Mogelijk gaat Haiko met één of beide meiden al wat eerder terug, maar dat kunnen we tot het laatste moment besluiten. Als de paspoortaanvraag gelukt is, willen we nog één laatste binnenlandse reis maken: op bezoek bij Nigeriaanse studievrienden uit Judith haar studietijd in Kenia. Het zal leuk zijn om eens bij een echt Nigeriaans gezin te verblijven in plaats van hotels en ons zo onder te dompelen in hun Nigeriaanse gezinsleven.

Zojuist ontvingen we van Timothy’s tehuis een van de eerste baby foto’s, die willen we jullie niet onthouden!

De afgelopen weken zijn goed geweest voor de gezinsvorming en hechting. Rivka, Esther en Timothy hebben een hechte band gekregen en laten het normale broer-zus- gedrag zien. Timothy kan soms een ondeugend klein broertje zijn voor hen en vice versa zijn Riv en Es regelmatig van die grote betuttelende zussen. Riv en Es vervallen ook weer in hun gebruikelijke fantasie-spelletjes, waar Timothy niet aan mee mag doen. Maar tussendoor wordt er ruimschoots samen gespeeld, gedanst, gezwommen, gevoetbald en gestoeid.

Maar we noemen deze periode ook wel een ‘snelkookpan’; We hebben niet zoveel afleiding en we zijn op ons zelf aangewezen en op de hotelkamer kom je elkaar natuurlijk ook continu tegen. Het is ook niet niks om met twee Nederlandse kinderen zo lang uit het normale school/leefpatroon te zijn, pittig te eten, temperaturen boven de 30 graden, en niet de gebruikelijke opa’s/oma’s en vriendjes om hen heen. Timothy past zich goed aan aan ons leefpatroon, zolang hij maar voldoende eten krijgt- hoor je hem niet. De woorden ‘ik oo(k)’ en ‘eten’ heeft hij als eerste van de meiden opgepikt.

Al lopend door Ijebu-Ode mijmeren we wel eens of we hier zouden kunnen leven. In Lagos was het nadeel het verkeer en het leven op een expat-eiland, maar hier in Ijebu-Ode is het leven toch weer te kalm. Ook merk je de nadelen van het Nigeriaanse dieet: er zijn welgeteld 4 groenten te vinden op de markt: 90% van wat je ziet, zijn tomaten en uien, dan nog 5 % lokale groente zoals okra, kool, bruine bonen en groene bladeren en als je geluk hebt wortels. In het hotel geven we elke ochtend door wat we ‘s avonds willen eten: de kans dat het allemaal lukt, is alleen niet al te groot. En van afwisseling in groente is nauwelijks sprake. Maar ook andere zaken zijn lastig te vinden. Zo zijn we twee dagen op zoek geweest naar pampers in Esthers maat en een grote pot oploskoffie (de laatste echte koffie dateert van 6 weken terug..). We wennen er aan en nemen genoegen met wat we wel kunnen krijgen: we zijn blij met een zak miniworteltjes als tussendoortje, tomatensalade als groente en een dagelijkse lunch met behulp van de onmisbare waterkoker en noedels. We vullen het maar aan met ananas, banaan en sinaasappel en als we geluk hebben appels.

Anderzijds merk je ook wel dat je je aanpast aan de Nigeriaanse gewoontes. Zo maken we kus/ smakgeluidjes om iemands aandacht te trekken;-) Judith neemt het al het lokale dialect over en we hebben al veel vaste adresjes waar we bepaalde boodschappen kopen. Rivka en Esther zijn al meer gewend aan de hartelijke maar opdringerige Nigeriaanse cultuur (net zoals in Kenia zijn kinderen van de gemeenschap en niet alleen van jou) en zijn ze spontaner geworden met alle Nigerianen die wat van hen willen. Elke dag als de scholen uitgaan, lopen er honderden schoolkinderen voorbij die stil blijven staan en ons groeten.. En zo hebben onze kinderen bijvoorbeeld ook een aantal sexy Afrikaanse dansbewegingen geleerd; vooral schudden met die billen en heupen…die ze elke avond oefenen met elkaar in het hotelbarretje: een hilarisch gezicht.

Advertisements

4 thoughts on “6 weken in Nigeria! Op naar Oshogbo

  1. Heerlijk zeg, dat de kleine man het al zo goed en dat de meiden hun eigen spel weer spelen maar ook echt zusjes voor hem zijn. Wat kan er veel gebeuren in zo’n korte tijd! Leuk ook om weer een ander stukje Nigeria te gaan ontdekken al hoop ik dat er snel wat duidelijker is wanneer jullie weer naar NL kunnen vertrekken zodat je dat ook een beetje kunt gaan plannen.
    Veel groeten en genieten maar weer!, Colinda

  2. Wat fijn om te lezen dat het goed gaat met jullie en de kinderen. Wij hebben op school alle foto’s bekeken en over jullie gesproken. Fijn dat we dat maandag weer kunnen doen. Jullie krijgen van alle kinderen een dikke kus en knuffel en we zullen blij zijn als jullie weer terug zijn. Want we missen je wel hoor Rivka…..
    groetjes van groep 1 van Roomburg

Laat een bericht achter...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s